ZAWIESZENIE DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ

gospodarczej Środa, 25 lipca (06:00) Jeśli przedsiębiorca nie zatrudnia pracowników, wówczas może zawiesić działalność gospodarczą. Składamy wniosek na formularzu CEIDG-1 /©123RF/PICSEL Prawo do zawieszenia działalności gospodarczej przewiduje art. 14a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. nr 220, poz. 1447; ostatnia zmiana w Dz. U. z 2011 r. nr 232, poz. 1378). Jak stanowi ust. 1 i 1a powołanego artykułu, przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 30 dni do 24 miesięcy, z tym że jeżeli okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej obejmuje wyłącznie pełny miesiąc luty danego roku kalendarzowego, za minimalny okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przyjmuje się liczbę dni miesiąca lutego przypadającą w danym roku kalendarzowym. W przypadku wykonywania działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej jest skuteczne pod warunkiem jej zawieszenia przez wszystkich wspólników. 1.1. Uregulowania zawarte w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej Jeśli przedsiębiorca nie zatrudnia pracowników, wówczas może zawiesić działalność gospodarczą, skutecznie składając poprawnie wypełniony wniosek na formularzu CEIDG-1. Jest to, co do zasady, jedyna wymagana formalność. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednakże w tymże okresie przedsiębiorca: 1) ma prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów; 2) ma prawo przyjmować należności lub obowiązek regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej; 3) ma prawo zbywać własne środki trwałe i wyposażenie; 4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej; 5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa; 6) ma prawo osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej (np. odsetki od lokat firmowych), 7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą. Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz jej wznowienie następuje na wniosek przedsiębiorcy. W tym celu przedsiębiorca powinien złożyć, w wybranym urzędzie gminy, wypełniony formularz CEIDG-1. Jako rodzaj wniosku (pole formularza 01) należy wskazać kwadrat 3 "wniosek o wpis informacji o zawieszeniu działalności gospodarczej". W pozycji 14 formularza w polu 1 podajemy datę rozpoczęcia zawieszenia, zaś w polu 2 przewidywany okres zawieszenia. W polu 3 pozycji 14 należy, poprzez zaznaczenie, złożyć oświadczenie, że w okresie zawieszenia w ramach zawieszonej działalności nie będą zatrudniani pracownicy. Zgłoszenie zawieszenia może być również złożone elektronicznie - sposoby postępowania znajdziemy na stronach internetowych Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) www.ceidg.gov.pl. Istnieje również możliwość przesłania do wybranego urzędu gminy wniosku w formie papierowej listem poleconym, jednakże wówczas podpis przedsiębiorcy musi być poświadczony notarialnie. Okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku, i trwa do dnia złożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej lub do dnia wskazanego w tym wniosku, który nie może być wcześniejszy niż dzień złożenia wniosku. CEIDG odpowiednie dane zawarte we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu dotyczące danego przedsiębiorcy przesyła do ZUS oraz do urzędu skarbowego. Tym samym od przedsiębiorcy nie jest wymagane odrębne zawiadamianie tych instytucji. Wyrejestrowania płatnika składek oraz przedsiębiorcy z ubezpieczeń dokona samodzielnie Zakład Ubezpieczeń Społecznych. 1.2. Zawieszenie działalności w świetle przepisów o VAT Zgodnie z art. 99 ust. 7a-7b ustawy o VAT, w przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, podatnicy nie mają obowiązku składania deklaracji miesięcznych bądź kwartalnych za okresy rozliczeniowe, których to zawieszenie dotyczy. Zwolnienie to nie dotyczy jednakże: podatników dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, podatników dokonujących importu usług lub nabywających towary - w zakresie których są podatnikiem, okresów rozliczeniowych, w których zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej nie dotyczyło pełnego okresu rozliczeniowego (a zatem - zawieszając działalność np. z dniem 2 lipca, za lipiec mamy obowiązek złożyć w sierpniu deklarację VAT-7 albo w październiku VAT-7K), okresów rozliczeniowych, za które podatnik jest obowiązany do rozliczenia podatku z tytułu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu oraz za które jest obowiązany dokonać korekty podatku naliczonego; przykładowo, deklarację będzie trzeba złożyć za okres, w którym w okresie zawieszenia dokonano importu usługi, sprzedano środek trwały czy wyposażenie. Dodajmy, że w obecnym stanie prawnym w okresie zawieszenia działalności, wyjąwszy przypadki wyżej wskazane, nie ma obowiązku składania deklaracji VAT-7 (VAT-7K) także wówczas, gdy podatnik jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE. W okresie zawieszenia podatnicy często otrzymują faktury związane z działalnością gospodarczą. Może to dotyczyć wydatków na zakupu mediów, czynszu za lokal, itp. Podatnik ma prawo do odliczenia VAT od tych wydatków na zasadach ogólnych, czyli jeżeli związane są one z czynnościami opodatkowanymi. Wprawdzie w trakcie zawieszenia działalności czynności takie generalnie nie są wykonywane, lecz należy przyjąć, iż istotny jest związek z czynnościami opodatkowanymi po wznowieniu działalności gospodarczej. Ponadto - jak podkreślają organy podatkowe - aby można było odliczyć VAT z ww. faktur, umowy z dostawcami tych usług powinny być zawarte przed zawieszeniem działalności. Przepisy nie precyzują, w jaki sposób "odzyskać" VAT naliczony z faktur otrzymanych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej (lub z faktur, od których VAT nie został odliczony przed zawieszeniem działalności ze względu np. na szczególny moment odliczenia - dotyczy mediów). Tu zazwyczaj stawiana jest teza, że skoro w okresie zawieszenia nie ma obowiązku składania deklaracji VAT (z wyjątkami wskazanymi powyżej), to deklaracje te - z wykazanym podatkiem naliczonym - można złożyć dopiero po wznowieniu działalności gospodarczej. Podatnik ma jeszcze drugą możliwość - a mianowicie może złożyć deklarację w okresie zawieszenia. Tak też uznał Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 18 maja 2011 r., nr ITPP2/443-334/11/AP. W przedmiotowej sprawie podatniczka prowadziła sezonową działalność handlową. W okresie zawieszenia działalności gospodarczej otrzymywała faktury VAT dotyczące dzierżawy gruntu pod pawilon handlowy i rozliczeniowe za media: "(…) należy stwierdzić, że ma Pani prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego w otrzymywanych w okresie zawieszenia działalności fakturach VAT dotyczących dzierżawy gruntu i mediów, o ile przedmiotowe usługi będą związane z wykonywaniem - po wznowieniu działalności - czynności opodatkowanych, a umowy z dostawcami tych usług zostały zawarte przed zawieszeniem działalności. Analiza powołanych przepisów wskazuje, że ma Pani prawo w okresie zawieszenia działalności do składania deklaracji VAT-7 i wykazania w nich podatku naliczonego do przeniesienia - stosownie do art. 86 ust. 19 ustawy. Należy ponadto zaznaczyć, iż w przypadku ubiegania się w ww. okresie o zwrot podatku naliczonego, winny być spełnione warunki określone w art. 87 ust. 5a ustawy. (…)" Przypomnijmy, że art. 87 ust. 5a ustawy o VAT odnosi się do zwrotu nadwyżki VAT naliczonego nad należnym na rachunek bankowy (lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej), jeżeli w danym okresie podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych w Polsce lub w innym kraju (dotyczy czynności opodatkowanych w innym kraju, które uprawniają do odliczenia VAT naliczonego na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT). W celu uzyskania zwrotu niezbędne jest złożenie, wraz z deklaracją, umotywowanego wniosku w tej sprawie. W tym przypadku - co do zasady - zwrot dokonywany jest w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia. Natomiast Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 28 marca 2011 r., nr IPPP1-443-256/11-4/MP uznał: "(…) Aby (…) zrealizować przysługujące prawo do odliczenia podatku naliczonego (…) można składać w okresie zawieszenia działalności deklaracje dla podatku od towarów i usług wykazując podatek naliczony do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy lub złożyć te deklaracje po wznowieniu działalności gospodarczej. (…)" Trudno jednoznacznie stwierdzić, czy sformułowanie zawarte w ww. interpretacji "wykazując podatek naliczony do przeniesienia", oznacza, że w okresie zawieszenia podatnik nie może ubiegać się o zwrot bezpośredni. Jeżeli faktycznie intencją Dyrektora Izby Skarbowej było pozbawienie podatnika tego prawa - to naszym zdaniem nie jest to słuszne. Przepisy nie zabraniają bowiem wykazywania VAT do zwrotu bezpośredniego, nawet gdy w danym okresie rozliczeniowym podatnik nie wykazuje VAT należnego. 1.3. Zawieszenie działalności u podatników PIT Jednoosobowy przedsiębiorca zawieszający działalność gospodarczą na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej nie ma obowiązków informacyjnych względem urzędu skarbowego. Jest on zwolniony z obowiązku płacenia zaliczek na podatek dochodowy za okres objęty zawieszeniem (art. 44 ust. 10 ustawy o PDOF). Natomiast wspólnik spółki jawnej, która zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, aby skorzystać z przywileju nieopłacania w tym okresie zaliczek na podatek, jest zobowiązany, nie później niż przed upływem 7 dni od dnia złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o okresie zawieszenia wykonywania tej działalności (art. 44 ust. 11 i 12 ustawy o PDOF). Podatnik prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów, który zawiesił działalność gospodarczą, nie ma obowiązku sporządzenia spisu z natury na dzień rozpoczęcia zawieszenia ani na dzień jego zakończenia (obowiązek taki wystąpiłby jedynie, gdyby podczas zawieszenia działalności podatnik likwidował firmę). Jednakże, w okresie zawieszenia działalności, przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. nr 152, poz. 1475 ze zm.), nie zwalniają podatnika z obowiązku sporządzenia spisu z natury w terminach wskazanych w § 27 ust. 1, w tym na koniec roku podatkowego. Zawieszenie działalności gospodarczej nie zwalnia więc podatnika z obowiązku sporządzenia spisu z natury na koniec roku, zamknięcia księgi podatkowej i ustalenia dochodu (straty). Z przepisów ww. rozporządzenia nie wynika również możliwość zaniechania prowadzenia podatkowej księgi w okresie zawieszenia działalności. Co prawda podatnik w tym okresie nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać z niej bieżących przychodów, jednak może dokonywać wpisów do księgi, które są wynikiem innej niż bieżącej działalności. Podatnik, w myśl ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, ma bowiem obowiązek regulować zobowiązania powstałe przed datą zawieszenia działalności. Mogą to być przykładowo koszty abonamentu telefonicznego, opłaty za Internet czy czynsz za wynajem lokalu (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 8 września 2010 r., nr IPPB1/415-594/10-3/JB). Podatnik w okresie zawieszenia działalności powinien także zaewidencjonować w księdze np. przychody z odsetek od środków na firmowym rachunku bankowym. Składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono tę działalność. Stanowi o tym art. 22c pkt 5 ustawy o PDOF. Z kolei w przypadku sprzedaży środka trwałego w okresie zawieszenia działalności, podatek dochodowy z tej sprzedaży podatnik rozliczy w rozliczeniu rocznym. Należy bowiem pamiętać, że zwolnienie z opłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej nie jest tożsame ze zwolnieniem z obowiązku dokonania rocznego rozliczenia. Podatnicy, którzy zawiesili działalność, mają więc obowiązek złożenia zeznania rocznego, a także ewentualnej zapłaty podatku dochodowego. 1.4. Skutki zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej w świetle ustawy o PDOP Również osoby prawne mogą zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Takie zawieszenie zwalnia ich z niektórych obowiązków podatkowych, ma także swoje konsekwencje po stronie przychodów i kosztów ich uzyskania. Koszty i przychody w okresie zawieszenia działalności Jak wspomnieliśmy, w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej podmioty nie mogą osiągać z tej działalności przychodów. Mogą natomiast uzyskiwać inne przychody, np. przychody ze zbycia własnych środków trwałych (lub wyposażenia), a także przychody finansowe, w tym z działalności prowadzonej przed zawieszeniem (np. odsetki od środków zgromadzonych na rachunku bieżącym lub na lokatach bankowych). Przychody te są oczywiście przychodami podatkowymi. Także niektóre koszty, ponoszone w okresie zawieszenia działalności, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Chodzi tu o takie koszty, które mają na celu zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Za koszty spełniające te przesłanki można naszym zdaniem uznać np.: czynsze za wynajem budynków (lokali), opłaty za media (np. telefony, gaz, woda, energia elektryczna), podatek od nieruchomości, opłaty za wieczyste użytkowanie gruntu, opłaty ze serwis internetowy, opłaty za ochronę obiektów firmowych, składki na ubezpieczenie komunikacyjne samochodów firmowych, składki na ubezpieczenia majątkowe, raty leasingowe za okres zawieszenia działalności, odsetki za prowadzenie rachunku bankowego, itd. Zasadność ujęcia powyższych wydatków w kosztach podatkowych potwierdzają także interpretacje indywidualne, wydawane przez organy podatkowe. Poniżej prezentujemy kilka z nich: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 16 lutego 2012 r., nr IPPB1/415-1082/11-4/EC, odnosząca się do czynszów za wynajem pomieszczeń w okresie zawieszenia wykonywania działalności: "(…) opłaty czynszu (…) poniesione w okresie zawieszenia działalności gospodarczej mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, skoro zobowiązanie do ich poniesienia powstało przed zawieszeniem działalności gospodarczej. Wydatki te należy wówczas uznać za pośrednio związane z działalnością gospodarczą i mające związek z zachowaniem źródła przychodów. (…)" interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 8 września 2010 r., nr IPPB1/415-594/10-3/JB, w kwestii ujmowania w kosztach podatkowych m.in. podatku od nieruchomości, mediów: "(…) opłaty za najem biura, telefony, podatki od nieruchomości, opłaty za serwis internetowy (za okres wypowiedzenia tych umów) mogą być uwzględnione przez Wnioskodawczynię przy ustaleniu dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, skoro zobowiązanie do ich poniesienia powstało przed zawieszeniem działalności gospodarczej. Wydatki te należy wówczas uznać za pośrednio związane z działalnością gospodarczą i mające związek z zachowaniem źródła przychodów. (…)" interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 25 marca 2011 r., nr ILPB1/415-24/11-2/IM, w zakresie ujmowania w kosztach podatkowych rat leasingowych za okres zawieszenia działalności gospodarczej: "(…) w okresie zawieszenia działalności gospodarczej faktury z tytułu zawartej wcześniej umowy leasingu mogą być zaliczane jako koszt uzyskania przychodu. (…)" Amortyzacja środka trwałego w okresie zawieszenia wykonywania działalności Środki trwałe, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, nie podlegają amortyzacji podatkowej - od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono tę działalność (zob. art. 16c pkt 5 ustawy o PDOP). W świetle powyższego, jeśli mimo zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej podatnik nadal wykorzystuje środek trwały (np. centrale telefoniczne, budynki/lokale biurowe), to może go amortyzować także w okresie zawieszenia działalności. W sytuacji natomiast, gdy środek trwały nie jest wykorzystywany, ostatniego podatkowego odpisu amortyzacyjnego dokonuje się w miesiącu zawieszenia działalności. Kolejny odpis amortyzacyjny będzie mógł być dokonywany dopiero po wznowieniu działalności. Konsekwencją przerwania amortyzacji w okresie zawieszenia działalności jest oczywiście brak możliwości ujęcia odpisów amortyzacyjnych w kosztach uzyskania przychodów. Zwolnienie z zaliczek na podatek dochodowy w okresie zawieszenia wykonywania działalności Podatnicy, którzy zawiesili wykonywanie działalności na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, nie muszą za okres objęty zawieszeniem odprowadzać zaliczek na podatek dochodowy (miesięcznych, kwartalnych, uproszczonych) i to nawet wtedy, gdy w roku tym osiągnęli dochód podlegający opodatkowaniu (np. w związku ze sprzedażą składnika majątku, od przychodu z tytułu odsetek od środków zgromadzonych na rachunku/lokacie bankowej). WAŻNE: Warunkiem skorzystania ze zwolnienia z obowiązku odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy jest zawiadomienie właściwego naczelnika urzędu skarbowego - w formie pisemnej - o okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. Musi to nastąpić przed upływem 7 dni od dnia złożenia wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospoda B

Nowoczesny sposób prowadzenia działalności gospodarczej

Autorem artykułu jest Wiesław Kluz

Jesteś przedsiębiorcą? Chcesz nim być? Nie wiesz jaką formę prawną własnej firmy wybrać? Jak maksymalnie uprościć działanie własnej firmy? Jak czerpać z własnej działalności większe zyski? O wiele tańszy i prostszy sposób prowadzenia własnej firmy...

Możemy porównać tradycyjną formę prowadzenia działalności gospodarczej na wpisie do ewidencji ZUS oraz mniej znaną, aczkolwiek coraz bardziej popularną wśród przedsiębiorców formę prawną prowadzenia działalności gospodarczej, jaką jest spółka cywilna założona przez dwa podmioty prawne (sp. z o.o. lub akcyjne)

Jeśli chcesz prowadzić lub już prowadzisz własną działalność gospodarczą na wpisie do ewidencji ZUS, to powinieneś wiedzieć, że:

1. firmę otrzymujesz/otrzymałeś z urzędu miasta lub gminy,

2. po założeniu firmy urzędów nie interesuje czy i jak dajesz sobie radę – masz działać zgodnie z przepisami i terminami (siłą rzeczy musisz je znać, albo znów dodatkowo płacić za poradę prawną czy finansową),

3. będziesz musiał/musisz odprowadzać co miesiąc obowiązkową składkę na ZUS w wysokości 890PLN miesięcznie,

4. będziesz musiał/musisz prowadzić księgowość w takiej czy innej formie, którą albo prowadzisz sam, albo za dodatkową opłatą zlecasz komuś (czyli dodatkowo 100, 200… 500 PLN miesięcznie),

5. będziesz musiał/musisz stawiać się na wezwania urzędników skarbowych i innych,

6. całym swoim (i swojej rodziny) majątkiem odpowiadasz za wszystkie zobowiązania powstałe na skutek prowadzonej działalności gospodarczej (w razie niepowodzenia w biznesie wizyta komornika jest częstym elementem tej formy prawnej prowadzenia własnej działalności).

Możesz jednak prowadzić własną firmę w oparciu o całkiem inne przepisy, a mianowicie o Kodeks Spółek Handlowych i Kodeks Cywilny, przepisy, które funkcjonują na całym świecie i „dają” przedsiębiorcy o wiele więcej możliwości. Ta nowoczesna forma prawna prowadzenia własnej działalności gospodarczej - to spółka cywilna założona przez dwa podmioty prawne (np. sp. z o.o. lub akcyjne).

1. firmę otrzymujesz od dwóch podmiotów prawnych (zwanych dalej założycielami), które za nią odpowiadają dlatego służą osobie prowadzącej taką firmę pomocą prawną i finansową,

2. z mocy prawa nie podlegasz Ubezpieczeniom Społecznym w żadnej postaci,

3. prowadzenie pełnej księgowości (prowadzenie i odpowiedzialność finansową za jej efekt) przekazujesz podmiotowi zewnętrznemu (założyciel rozlicza i ponosi za to pełną odpowiedzialność),

4. nie jesteś stroną dla urzędów, nie musisz więc stawiać się w US, jeśli „coś” jest nie tak – to założyciel, który odpowiada za rozliczenia firmy, którą stworzył dla Ciebie reprezentuje ją przed urzędami,

5. ta forma prawna pozwala Ci uchronić się przed komornikiem z tytułu starych długów,

6. nie odpowiadasz już swoim i swojej rodziny majątkiem za wszystkie zobowiązania powstałe na skutek prowadzonej działalności (nie prowadzisz działalności na własnym NIPie),

7. posiadasz silnych partnerów biznesowych, jakimi są założyciele.

Więcej na temat tej formy prawnej prowadzenia działalności gospodarczej w darmowym ebooku pt. "Nowoczesna firma", link poniżej...

---

Zobacz książkę: Jak pracując mniej, zarabiać więcej

Darmowy ebook, nt. jak prowadzić własną firmę oraz w sposób nowoczesny zatrudniać pracowników:
"Nowoczesna firma"

Jak pisać listy sprzedażowe i oferty, zobacz:
Efektywne narzędzie biznesu

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

TERMIN-DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZA

Rozmiar tekstu: A A A O tym, że nie prowadzisz działalności zadecydują trzy przesłanki Określenie "działalność gospodarcza" jest powszechne. Należy jednak pamiętać, że nie zawsze jego potoczne znaczenie pokrywa się z definicją zawartą w ustawie o podatku dochodowym. Aby prowadzony biznes móc określić mianem działalności gospodarczej koniecznym jest łączne spełnienie określonych warunków. Zarówno sposób opodatkowania, jak również możliwość wybrania formy rozliczenia podatku dochodowego są uzależnione od tego, czy czynności z tytułu których uzyskiwane są przychody można zaliczyć do działalności gospodarczej. Działalność gospodarcza w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Działalność gospodarczą na gruncie PIT to działalność zarobkowa, polegająca w szczególności na wytwarzaniu, budowie, handlu, jak również świadczeniu usług, poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych. Czynności te muszą być prowadzone w sposób zorganizowany i ciągły we własnym imieniu. Sam rezultat nie ma znaczenia dla zaliczenia ich do działalności gospodarczej. Ważna jest odpowiedzialność i samodzielność w realizacji . Trzeba również pamiętać, że podejmowane działania nie stanowią działalności gospodarczej w świetle ustawy o PIT, gdy wystąpią łącznie następujące warunki: 1} Odpowiedzialność za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający ich wykonanie, 2} Są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego, 3} Sam wykonujący nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Oznacza to, iż w przypadku, gdy wykonawca, choć nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich za efekt swojej pracy, wykonuje ją bez kierownictwa zlecającego lub przyjmuje w związku ze swoją aktywnością zarobkową ryzyko gospodarcze, to uzyskane wynagrodzenie będzie stanowiło przychód z działalności gospodarczej. Dla wyłączenia konieczne jest bowiem spełnienie łącznie wszystkich wskazanych powyżej warunków

WŁASNA DZIAŁALNOŚĆ

Szybka rejestracja sp. z o.o. on-line 2012

Autorem artykułu jest Redaktor Zakładanie Spółek


Od 2012 roku spółka z o.o. może być zakładana w Polsce przez Internet w ciągu zaledwie 24 godzin. Do tej pory proces rejestracji spółki był długi oraz uciążliwy, przedsiębiorcy z reguły korzystali z pomocy prawników podczas tego procesu.
Spółka z o.o. należy do spółek kapitałowych posiadających osobowość prawną. Obowiązkowy kapitał zakładowy wynosi aktualnie 5 000 zł, został on zmniejszony z 50 000 zł, co zwiększyło dostępność i jednocześnie popularność tego rodzaju spółki.
Spółka z o.o. jest bardzo korzystna ze względu na ograniczoną odpowiedzialność wspólników wobec zobowiązań spółki. Ich odpowiedzialność sięga jedynie do wysokości wniesionego kapitału do spółki. Ten rodzaj spółki może być założony zarówno przez kilka osób, jak i jedną osobę fizyczną lub prawną. Jedynie inna jednoosobowa spółka z o.o. nie może założyć spółki z o.o.. W ramach spółki z o.o. można prowadzić praktycznie każdy rodzaj działalności gospodarczej.
Rejestracja spółki z o.o. on-line!
Od 2012 roku dostępna jest możliwość rejestracji spółki z o.o. przez Internet. Teoretycznie spółkę można założyć w ciągu 24 godzin. Jeszcze w zeszłym roku proces teki trwał około miesiąca! Rejestracja on-line ma opierać się na funkcjonowaniu systemu teleinformatycznego, gdzie trzeba będzie założyć konto.
Umowa spółki z o.o. zacznie być ważna od momentu wprowadzenia do systemu wszystkich niezbędnych informacji oraz opatrzenia umowy elektronicznym podpisem. Konto może może założyć jeden ze wspólników, nie ma konieczności zakładania kont dla wszystkich wspólników. Tożsamość wszystkich wspólników może potwierdzić osoba posiadająca konto. Ma on również prawo do potwierdzania elektronicznych podpisów wspólników. Te wa aspekty budzą najwięcej zarzutów względem bezpieczeństwa. Wielu prawników taki rozwiązanie uważa za bardzo nieodpowiedzialne i mogące przysporzyć w przyszłości wiele nieporozumień i problemów.
Dzień zawarcia umowy stanowi data zatwierdzenia umowy przez jednego z podpisujących jej wspólników. Po dokonaniu pierwszego podpisu nie ma możliwości dokonania zmian w umowie. Wszelkie poprawki trzeba wykonać w tradycyjny sposób w obecności notariusza.
Alternatywą do zakładania spółki z o.o. jest zakup gotowego przedsiębiorstwa. Firmy na sprzedaż pozwalają nabywcy na szybkie rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej. Gotowe spółki zazwyczaj występują w czystej postaci, co oznacza, że nigdy nie prowadziły działalności gospodarczej.
---
gotowe spółki pod dotację unijną
zakup czy rejestracja spółki
jednoosobowa spółka z o.o.

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

dotacje-duża pomoc

Staraj się o fundusze i dotacje unijne

Autorem artykułu jest Martyna Wasiak


Bez względu na to, czy jesteś bezrobotny, czy zatrudniony masz szansę uzyskać nawet 40 tysięcy zł na założenie własnej firmy. Pieniądze uzyskasz dzięki Programowi Operacyjnemu Kapitał Ludzki.

Rok czasu musimy utrzymać naszą działalność na rynku. Po tym czasie nie musimy zwracać uzyskanej kwoty. Wysokość tej sumy zaś uzależniona jest od naszego wykazu wydatków.

Warto wiedzieć, że istnieją grupy osób, które są priorytetowo traktowane podczas konkursu wniosków. Dotyczy to osób przed 25 rokiem życia oraz po 50 roku życia, a także osób, które chcą wrócić na rynek pracy po długim okresie bezrobocia (na przykład po urlopie macierzyńskim). O fundusze i dotacje unijne nie mogą się starać osoby, które zarejestrowały swoją działalność w rok czasu lub mniej przed ubieganiem się o środki unijne. Warto pamiętać, że osoby bezrobotne częściej uzyskują dotacje UE ze względu na to, że państwo stara się wspierać w pierwszej kolejności osoby znajdujące się w najtrudniejszej sytuacji na rynku.

Gdy mamy już pomysł powinniśmy udać się do pośrednika zajmującego się procedurami zgłaszania wniosków. To właśnie z nim będziemy współpracować, dążąc do przygotowania poprawnego wniosku i wygrania dofinansowania. Naszym zadaniem będzie uzupełnienie wniosków aplikacyjnych, które otrzymamy od pośrednika lub wydrukujemy ze strony operatora projektu. W czasie wskazanym przez operatora składamy stosowne dokumenty i następnie czekamy na opinię wniosku. Pod uwagę brane będą takie wytyczne jak: sam pomysł oraz stopień jego wykonalności, rynek zbytu, konkurencyjność, innowacyjność oraz racjonalność pomysłu. Najlepsze oceny uzyskają najlepiej przygotowane biznesplany.

Przyjmijmy, że nasz projekt przeszedł – dofinansowanie powinniśmy dostać w przeciągu miesiąca lub dwóch, ale dopiero wtedy, gdy zarejestrujemy swój biznes. Pomysłodawce kieruje się następnie na specjalne szkolenia, które przygotują go do prowadzenia własnej działalności.

Otrzymane pieniądze można przeznaczyć na wszelkie środki trwałe, a zatem maszyny, urządzenia, komputery, stronę firmową i wiele innych, natomiast nie można ich przeznaczać na pokrycie kosztów bieżących, takich jak czynsz czy reklama. Powinniśmy w początkowym okresie prowadzenia działalności spodziewać się również wizyt kontrolnych.
---
Oferteo.pl znajdzie dla Ciebie najlepszych Wykonawców i Dostawców usług!

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

STRESS A DZIAŁALNOŚĆ

Przedsiębiorco! Czy umiesz sobie radzić z depresją?

Autorem artykułu jest Emil Kowalski

Są w życiu każdego przedsiębiorcy momenty dobre i złe. Zapewne również każdy biznesman przeżywał chwile słabej aktywności psychicznej i fizycznej. Przytłaczająca jest ilość obowiązków w porównaniu z wcześniejszym bytem, jakim był zapewne status osoby pracującej w innej firmie, a czasem status bezrobotnego.
Frustracja, nagłe zmiany nastroju lub też całkowite wyciszenie i bezradność, to elementy zwiastujące słaby poziom morali własciciela firmy.
Pomimo, że w głowie tli się od wielu innowacyjnych pomysłów, rozwiązań, to jednak bezczynnie i bezradnie przedsiębiorca siedzi, nic nie robiąc. Uczucie takie przypomina nieco „uwięzienie”, chce bardzo wykonywać swoją pracę lecz hamuje go cała sytuacja. Na dodatek, w myślach cały czas nieodparte – czas ucieka i nie ma pieniędzy – przygnębia i wcale nie daje motywacji do działania.
Taki stan rzeczy jest bardzo niebezpieczny i wszyscy, którzy prowadzą swój biznes zdają sobie z tego sprawę. Bynajmniej tak powinno być. Część jednak jest nieświadoma zagrożenia, którego nie da się przewidzieć. Depresja wyżej opisana, niekoniecznie musi się wiązać z trudnościami finansowymi, brakiem zleceń. Równie dobrze może pojawić się gdy wszystko idzie w jak najlepszym kierunku. To prostu organizm ludzki oraz psychika człowieka, domagają się aby coś zmienić, dać trochę wytchnienia i spokoju, odpocząć.
Możemy myśleć i mówić – przecież dużo nie pracuję! - lecz nie jesteśmy w stanie kontrolować naturalnych potrzeb organizmu ludzkiego. Krótko mówiąc, nie zawsze to co nam się wydaje jest zgodne z całością, często bywa, że to nasze pozory i nie zdajemy sobie z nich sprawy.
Gdy mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją, jesteśmy nią dotknięci lub też dotyczy to kogoś z naszej firmy, musimy natychmiast zareagować. Niebezpieczne jest, gdy na siłe podczas zmęczenia, próbujemy nadal pracować. Często właśnie wtedy popełniamy diametralny błąd – szukamy winy wszędzie dookoła. To powoduje, że nasz organizm i psychika odmawiają jeszcze bardziej posłuszeństwa i efektem nie będzie wcale znalezienie źródła niepowodzenia lub złego samopoczucia.
Aby łatwo i dosyć szybko sobie poradzić z takim stanem, należy „zamknąć na jakiś czas drzwi” czyli po prostu oderwać się od wszystkiego. Ktoś powie – ale jak, mam przecież tyle spraw i same się nie rozwiążą! - niestety ale w takim stanie emocjonalnym, nie podejmiemy właściwych decyzji.
Zastosujmy więc ekspresową minikurację antydepresyjną. W danej chwili gdy czujemy się źle i nie mamy całkowicie ochoty na realizację obowiązków, zróbmy po prostu to co najbardziej wtedy chcemy. Resztę odłóżmy na tak długi okres, jak tylko trwa wyjście z „bessy”. Jeżeli w tym czasie będziemy nadal liczyć ewentualne straty w przedsiębiorstwie to tym samym spowodujemy, że one narosną z „odsetkami”. Nie unikniemy płatności i zoobowiązań lecz nie załatwimy tego gdy w głowie jest „pustka”. Możemy co najwyżej opłacić kilka faktur, które co i tak musimy zrobić. I po dokonaniu tego, po prostu zamknijmy się w nasz „najlepszy świat”. Czasem trzeba, mówiąc potocznie „olać” to co mamy teraz i udać się w sferę marzeń. Pomaga w tych sytuacjach jednodniowa wycieczka – w zupełności wystarczy, gdy rano zamiast iść do pracy, urządzimy sobie takie małe „wagary”. I należy podkreslić, że nie ważne czy wiąże się to z zamknięciem sklepu lub biura na jeden dzień czy też, zastąpienie swojej soby innym pracownikiem.
Pamiętajmy, że najlepiej się leczyć, zanim choroba da o sobie w pełni znać. Nie czekać na tzw. „samo przejdzie”, to jedynie napawi nas złudnymi myślami.
Takie rozwiązywanie problemów depresyjnych, jest dużą umiejętnością, która świadczy o dojrzałości i gotowości danej osoby do prawidłowego funkcjonowania i co za tym, o jego predyspozycjach biznesowych. Umieć sobie radzić z nagłym spadkiem formy, świdczy o naszym profesjonaliźmie. To z kolei, oznacza, że nie boimy się wyzwań i potrafimy skutecznie działać. Ewentualne trudne decyzje w prowadzeniu firmy, są dla nas nie lada błahostką. A przeciez, tylko pewny biznesman, ma rację bytu w świecie pieniądza.
---
Emil Kowalski - ASIB
Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

PRACE ZEZONOWE

Pracodawcy w sezonie letnim chętnie zatrudniają nowe osoby. Przeważnie zawierają z nimi umowy terminowe bądź umowy cywilnoprawne. Zwłaszcza że za pewną grupę ubezpieczonych, zatrudnionych przykładowo na podstawie umowy zlecenia, nie opłaca się składek na ubezpieczenia społeczne ani też składki na ubezpieczenie zdrowotne. Na czas urlopów pracodawcy zatrudniają w firmie dodatkowe osoby/ Zatrudnienie na etacie AFPPrace zezonowe Trochę informacji W okresie letnim pracodawcy najczęściej borykają się z kadrowym niedoborem w firmie. Związane jest to oczywiście z letnim wypoczynkiem, z jakiego w tym czasie korzysta większość pracowników. Na czas urlopów pracodawcy zatrudniają w firmie dodatkowe osoby. Z reguły zawierają z nimi umowę o pracę na czas określony bądź umowę o pracę na czas wykonywania określonej pracy. Każdą osobę zatrudnioną na podstawie umowy o pracę (niezależnie od terminu, na jaki jest ona zawarta oraz wieku osoby) należy zgłosić do obowiązkowych ubezpieczeń w ZUS. Pracownik podlega bowiem obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym wszystkich ryzyk, tj. emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu. Obowiązkowe jest też dla niego ubezpieczenie zdrowotne. Ubezpieczeniom tym podlega on od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia jego ustania. Wynika to z art. 13 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgłoszenia pracownika do wymienionych ubezpieczeń dokonuje pracodawca na formularzu ZUS ZUA, z kodem tytułu ubezpieczenia 01 10 X X. Składki na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne za pracownika nalicza się od przychodu w rozumieniu przepisów o pdof, uzyskanego u pracodawcy z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy. Ponadto za osobę taką opłaca się również składkę na Fundusz Pracy (jeśli jej oskładkowany przychód w okresie miesiąca wynosi co najmniej wysokość minimalnej płacy) oraz na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Wyjątek stanowią pracownicy mający 55 lat - kobiety i 60 lat - mężczyźni. Za takie osoby pracodawca nie opłaca składek na te Fundusze. W ciągu 7 dni od nawiązania stosunku pracy pracodawca zgłasza pracownika do ubezpieczeń w ZUS. Wyliczone składki na poszczególne rodzaje ubezpieczeń pracodawca wykazuje w przekazywanych za każdy miesiąc do ZUS dokumentach rozliczeniowych, tj. W imiennym raporcie miesięcznym i deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA. Jeżeli w trakcie swojego zatrudnienia pracownik będzie niezdolny do pracy przykładowo z powodu choroby, dodatkowo pracodawca sporządza za niego do ZUS imienny raport miesięczny ZUS RSA. Po wygaśnięciu terminowej umowy o pracę (tu: zawartej na czas określony bądź na czas wykonywania określonej pracy) obowiązkiem pracodawcy jest wyrejestrowanie pracownika z ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego w ZUS. Dokonuje tego na formularzu ZUS ZWUA w terminie 7 dni od dnia wygaśnięcia tej umowy. Przy czym, jako datę wyrejestrowania podaje w tym dokumencie następny dzień po dniu, w którym wygasła z pracownikiem taka umowa. Praca na zleceniu Większość jednak firm w sezonie wakacyjnym zawiera z osobami niepracującymi w firmie umowy cywilnoprawne, w mtym umowę zlecenia. Z punktu widzenia płatnika składek jest to korzystniejsza forma zatrudnienia, niż umowa o pracę. Zleceniodawca może bowiem w zawartej umowie zlecenia określić dowolną wysokość wynagrodzenia, nie obowiązuje go tu wymóg zapłaty minimalnej pensji. Ponadto zleceniobiorca w czasie wykonywanej pracy nie ma prawa do płatnego urlopu wypoczynkowego (o ile nie wynika to z zawartej umowy zlecenia), do którego bezwzględnie prawo przysługuje pracownikowi. Osoba wykonująca pracę na podstawie umowy zlecenia podlega z tego tytułu obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu. Dobrowolny charakter ma dla niej ubezpieczenie chorobowe, do którego może ona przystąpić wyłącznie na swój wniosek. Obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym zleceniobiorca podlega od dnia oznaczonego w umowie zlecenia jako dzień rozpoczęcia jej wykonywania do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia tej umowy. Obowiązek zgłoszenia do ubezpieczeń należy do płatnika składek (tu: zleceniodawcy). Czynności tej dokonuje on w terminie 7 dni od daty powstania obowiązku ubezpieczeń na formularzu ZUS ZUA (lub ZUS ZZA, w przypadku gdy zleceniobiorca podlega wyłącznie ubezpieczeniu zdrowotnemu). Kodem tytułu ubezpieczenia właściwym dla zleceniobiorców jest kod z grupy 04 11. Dodatkowo przez cały czas trwania ubezpieczenia zleceniodawca przekazuje za taką osobę za każdy miesiąc do ZUS raporty ZUS RCA (bądź ZUS RZA). Dołącza je do deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA i jako komplet dokumentów rozliczeniowych przekazuje do ZUS. Kiedy zlecenie bez składek? Niekiedy z tytułu świadczenia pracy na podstawie umowy zlecenia zleceniodawca nie ma obowiązku zgłoszenia zleceniobiorcy do ubezpieczeń w ZUS. Nie opłaca też za niego składek ubezpieczeniowych. Jeżeli bowiem umowę zlecenia wykonuje uczeń gimnazjum, szkoły ponadgimnazjalnej, szkoły podstawowej lub student i nie ma ukończonych 26 lat, to nie podlega z tytułu tej pracy ubezpieczeniom społecznym (zarówno obowiązkowym, jak i dobrowolnym). Tak wynika z art. 6 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Zleceniobiorca taki nie podlega również obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Wyjątek stanowią studenci zleceniobiorcy po obronie pracy dyplomowej (np. licencjackiej). Osoba, która po zakończeniu studiów przykładowo I stopnia świadczy pracę w ramach umowy zlecenia, z umowy tej podlega ubezpieczeniom w ZUS na ogólnych zasadach dotyczących zleceniobiorców. Szerzej na ten temat pisaliśmy w GP nr 35 z br., na str. 8. Podstawa prawna Ustawa z dnia 13.10.1998 r. O systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.)